Benvidas, benvidos, amigas e amigos

A paz é o camiño, e facemos camiño ó andar. A paz é un descubrimento, non unha conquista, dicía, Raimon Panikkar. A guerra e a violencia non son fatalidades biolóxicas. Aprendemos a ser violentos. Por iso temos que "desaprender" para ser pacíficos, que non submisos, nin súbditos, nin mansos. Federico Mayor Zaragoza di que a aprendizaxe da democracia é a pedagoxía da paz. E María Zambrano afirmaba que a paz é moito máis que unha toma de postura, é unha auténtica revolución, un modo de vivir, un modo de habitar o planeta, un modo de ser persoa.
A paz como cultura...

30 ene. 2011

Sostenella e non enmendalla: A voltas coa lei de convivencia e participación...

Hoxe, 30 de Xaneiro de 2011, hai 63 anos que foi asasinado o Mahatma Gandhi. O mesmo ano en que Nacións Unidas aprobaba a Declaración Universal dos Dereitos Humanos, co seu apoio, por certo, e o da súa nai, a quen dou a ler o texto que aprobara a Comisión presidida por Eleanor Roosevelt, tal e como me contou Federico Mayor Zaragoza, quen cando Director Xeral da UNESCO, atopou unha carta, do Mahatma, na que contaba que a súa nai tamén concordaba coa Declaración, aínda que botaba en falla, algúns deberes entre tantos dereitos. Non sabía daquela que moitas persoas de ben, en todo o mundo, coincidirían con ela, co paso do tempo.


Ben, pois hoxe, Día Escolar pola Paz, a Federación Galega que agrupa ós cargos directivos dos colexios e dos institutos, denuncia publicamente, e o recolle Europa Press, que eles tampouco foron consultados en relación co Anteproxecto de Lei de Convivencia e Participación da Comunidade Educativa. Mais afirman que concordan coas alegacións do Seminario Galego de Educación para a Paz e as dos MRPs. Si o poñemos en relación co que aconteceu no Observatorio Galego da Convivencia Escolar, de onde se retiraron a maioría das entidades que representan á comunidade educativa e logo coa derrota estrepitosa da Consellería no máximo órgano de participación que é o Consello Escolar de Galicia por 21 votos pedindo a retirada do texto fronte dos 11 a favor e dúas abstencións, concluiremos que, aínda sen ser vinculantes, en pura lóxica democrática, non parece que o mellor camiño sexa "sostenella e non enmendalla" levando ó Parlamento unha Lei para aprobala por 1 voto dado que, en materia de convivencia e participación, precisamente, non parece moi razonable a imposición contra da opinión da prática totalidade da comunidade educativa. Porque, o malo non é equivocarse. Peor é permañecer no erro. Aínda que o máis dramático sería seguir nel a sabendas.

Resultados de la búsqueda


No hay comentarios:

Publicar un comentario