Benvidas, benvidos, amigas e amigos

A paz é o camiño, e facemos camiño ó andar. A paz é un descubrimento, non unha conquista, dicía, Raimon Panikkar. A guerra e a violencia non son fatalidades biolóxicas. Aprendemos a ser violentos. Por iso temos que "desaprender" para ser pacíficos, que non submisos, nin súbditos, nin mansos. Federico Mayor Zaragoza di que a aprendizaxe da democracia é a pedagoxía da paz. E María Zambrano afirmaba que a paz é moito máis que unha toma de postura, é unha auténtica revolución, un modo de vivir, un modo de habitar o planeta, un modo de ser persoa.
A paz como cultura...

15 abr. 2011

CONVIVENCIA E PARTICIPACION, POR... LEI

   O vindeiro día 26 de Abril podería aprobarse, por un voto de diferencia, no Parlamento Galego, a Lei de Convivencia e Participación da Comunidade Educativa. Un texto sobradamente polémico, polo fondo e pola forma, rexeitado maioritariamente no máximo órgano de participación que é o Consello Escolar de Galicia, sen debate previo, sen diálogo, mesmo sen contestar alegacións presentadas por escrito, alomenos as nosas non recibiron nen un comentario de cortesía. Silencio absoluto desde que o pasado mes de Xaneiro as remitimos ó Conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria, ó Observatorio Galego da Convivencia Escolar e ó Consello Escolar de Galicia, con copia ós colexios e institutos de Galicia así como ós medios de comunicación. Nada.

   Quizais non merezamos contestación. Quizais as nosas reflexións, construtivas e positivas, desde a procura da mellora da convivencia escolar, non teñan valor algún. Quizais a experiencia de tantos anos do Seminario Galego de Educación para a Paz (1985-2011) non sexa coñecida. Quizais o Plan Integral de Mellora da Convivencia Escolar de Galicia, vixente na actualidade, no que tanto traballamos, tampouco signifique nada. Quizais o Observatorio Galego da Convivencia Escolar que axudamos a deseñar, silenciado durante dous longos anos, fose unha ilusión.

   Ou será quizáis por todo iso polo que xa se sabe como pensamos.

   Pero o diálogo, o debate franco, a procura de acordos, debera ser, realmente, un obxectivo prioritario cando falamos de convivencia e participación, porque si non é así, poderiamos pensar que nada do que se di, en relación con este asunto, responde á verdade.

   O 26 de Abril, o Parlamento Galego, poderá validar un novo texto legal en materia educativa, terá toda a lexitimidade democrática, aínda que sexa por un voto, mais será -con toda seguridade- ineficaz para mellorar a convivencia e a participación da comunidade educativa. Será unha nova decepción para o profesorado, sobre todo para aquel que dedica tanto esforzo e tanta dedicación a crear clima escolar, cada día e todos os días, a pé de obra, de convivencia e de colaboración na prevención da conflitividade, do maltrato e da violencia entre iguais, docentes entregados a unha causa para a que teñen sobrada autoridade moral.

   ¿Que lles diremos o día 27?

   Como un mantra moitos serán os que repetirán, machaconamente, que a nova lei é necesaria, anovadora, preventiva, froito do diálogo, apoiada por pais e nais, polo profesorado, agás os politizados, que recoñece a autoridade, mellora a convivencia, facilita a participación, un logro para Galicia...

   Sen embargo, na realidade, retrocederemos varios anos, iso si, democraticamente, por un voto.


No hay comentarios:

Publicar un comentario